Wat ik zeker weet - Loslaten en vertrouwen - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Wat ik zeker weet – Loslaten en vertrouwen

In de reeks van ‘Wat ik zeker weet’, waarmee ik vorige keer begonnen ben en die geïnspireerd is op het gelijknamige boek van Oprah Winfrey, is deze week ‘Loslaten en vertrouwen’ aan de beurt. Want voor mij is intussen wel duidelijk geworden dat het in het leven veel meer om loslaten en vertrouwen gaat dan om vasthouden en controle hebben.

Als meisje en jong volwassene groeide ik op in een maatschappij die gewend was om nog een heel leven lang bij eenzelfde werknemer te werken. Het hebben van een baan bij een bepaald bedrijf of een zekere instituut betekende destijds nog levenslange zekerheid op een vast inkomen. Ik herinner me nog goed hoe er zachtjes aan een nieuwe wind begon te waaien en die levenslange zekerheid langzaam maar zeker uit het zicht dreef. Bedrijven boden nauwelijks meer vaste contracten aan en diegenen die dachten dat ze nog tot hun pensioen aan konden blijven, zagen hun banen door reorganisaties verdwijnen. Hoe graag we die levenslange zekerheid ook wilden vasthouden, er was geen ontkomen aan: we moesten leren loslaten en vertrouwen. En in dat vertrouwen ligt denk ik de sleutel verborgen om bij het loslaten te kunnen groeien.

Ons leven begint met loslaten en vertrouwen op het moment dat we de moederschoot uit worden geduwd en min of meer tegen onze zin en geheel afhankelijk de wereld in worden gezet. Ons leven eindigt ook met loslaten en vertrouwen als we ons lichaam afleggen en ons overgeven aan het mysterie wat daarna komt. Zou het daar tussenin dan anders zijn? Op beide momenten in ons leven, ons ‘begin’ en ‘einde’, hebben we (over het algemeen) geen enkele controle, het overkomt ons en dat accepteren we. Maar gek genoeg hebben we vaak wel het idee dat we grip hebben op dat wat tussen onze geboorte en sterfte gebeurt, en worstelen als blijkt dat het niet zo is. We verzetten ons tegen verandering en hebben er moeite mee om te aanvaarden dat we iets moeten loslaten. Wat je dan eigenlijk doet is je verzetten tegen geboren worden.

Want stel je maar eens voor dat je had kunnen kiezen om in de buik van je moeder te blijven. Veilig en geborgen, altijd wetend hoeveel ruimte je om je heen hebt en wat het volgende moment in je leven je zal brengen. Je zou in de eerste plaats nooit je moeder hebben leren kennen, geen ruimte hebben gehad om te groeien en geen gelegenheid om zelf liefde uit te delen. Kiezen voor een veilig en geborgen leven, is geen leven, maar een wachten op het einde. Dat is denk ik ook waarom ons die keuze bij onze geboorte niet wordt gegeven. Het is juist de bedoeling dat we keer op keer weer iets loslaten, opnieuw geboren worden, en ervaren dat we de kracht en vermogens hebben om wat daarna komt aan te kunnen. Dat we leren dat we na het loslaten er nooit alleen voor staan, maar altijd mensen op ons pad tegenkomen die ons zullen opvangen en begeleiden. Want alleen zo groeit bij iedere ervaring van loslaten (en opnieuw geboren worden) ons vertrouwen dat alles moet zijn zoals het is.

Als trotse moeder van twee mooie en inmiddels volwassen kinderen weet ik als geen ander wat een uitdaging loslaten is. En toch kan ik hier met heel mijn hart neerzetten dat het tegelijkertijd ook het meest prachtige onderdeel van het opvoeden is. Je kind telkens weer een beetje meer loslaten, betekent ook hier dat je steeds meer leert vertrouwen; vertrouwen op de kracht en wijsheid van je kind, dat weer een nieuwe stap in dit wonderlijk leven neemt. Dit doortrekkend naar mijn eigen leven, weet ik zeker dat vertrouwen hebben in mijn eigen kracht en wijsheid mij zal helpen datgene los te laten wat me eens diende, maar wat me nu juist tegenhoudt om te kunnen groeien. Het zal me de vermogens geven om te accepteren wat op mijn pad komt, zoals een baby accepteert dat het geboren moet worden en een mens dat hij moet sterven, en me ruimte geven om te kunnen groeien en werkelijk vol-wassen worden.

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
2 Reactie's
  • cindy
    Geplaatst op 16:19h, 04 december Beantwoorden

    Mooi geschreven Yvonne!
    En voor mij heel waar. Loslaten betekent voor mij ontwikkeling in gang zetten, veranderingen zien, ervaren en voelen. Een zekerheid in dit leven.

    • Yvonne
      Geplaatst op 08:47h, 06 december Beantwoorden

      Dank je wel Cindy voor je reactie! Mooi gezegd ook. Ontwikkeling en verandering zien, ervaren en voelen. Dat is de essentie van het leven! xxx

Geef een reactie