Wat ik zeker weet - Juiste mensen, juiste tijd - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Wat ik zeker weet – De juist mensen op de juiste tijd

Het moet een paar jaar geleden zijn geweest dat een kennis mij een stuk tekst liet lezen, dat op Facebook voorbij was gekomen. Het verwoordde heel mooi hoe bepaalde mensen een heel leven bij je blijven en hoe anderen je leven op een zekere moment binnenwandelen, het voor heel even aanraken en dan weer uit je leven verdwijnen. Ik heb gezocht naar deze tekst, maar kon het helaas niet meer terugvinden. In mijn speurtocht kwam ik wel gedichten en teksten tegen over teleurstelling, omdat vriendschappen en relaties niet bleken te zijn wat ervan verwacht werd. De emotie van onbegrip en het je verlaten voelen als een vriendschap of liefde niet meer wordt beantwoord is zo begrijpelijk, maar wat als het gewoon tijd was voor die ander om uit jouw leven te stappen? Wat als je dat zou kunnen accepteren, zonder er een stempel van goed of fout op te drukken? Zou de pijn van het loslaten dan misschien sneller zijn scherpte verliezen, omdat je weet dat de reden waarom het voorbij is niet door jou of de ander veroorzaakt is? Als je je zou realiseren dat komen en gaan natuurlijke ritmes van het leven zijn, en dat aan de andere kant van de pijn die dat met zich meebrengt, een nieuw begin voor je klaarligt, zou loslaten dan makkelijker zijn? Zeker weten doe ik het niet, maar ik vermoed van wel.

“Vriendschap is als een trein, sommigen stappen in, sommigen stappen uit en anderen blijven zitten tot het einde ….”

Wat ik wél zeker weet is dat de mensen die mijn leven zijn ingestapt en er later weer uitgestapt, dat precies op het juiste moment hebben gedaan. Alsof ze de wissels zijn in het spoor waarover ik reis en ervoor zorgen dat ik het juiste traject afleg in dit leven. Ik ben ze dankbaar voor de rol die zij gespeeld hebben in mijn leven en hoop dat ik ook voor hen iets heb mogen betekenen. Van degenen die voor langere tijd hebben ‘ingecheckt’ om met me mee te reizen, weet ik zeker dat ze bij iedere hapering, iedere wissel en iedere bocht in het spoor met me mee hebben bewogen. Ze hebben me ondersteund en gerustgesteld dat de trein echt wel de goede kant op ging en dat ik rustig kon blijven zitten en zullen dat blijven doen zolang we samen op hetzelfde spoor zitten.

Een andere mooie uitspraak die ik tegenkwam, terwijl ik zocht naar de tekst die mij geïnspireerd heeft voor deze blog, is de volgende:

“Als mensen van je weglopen. Laat ze dan gaan….
Jouw levensloop hangt nooit af van iemand die je verlaat.
Het betekent gewoon dat hun rol in jouw verhaal voorbij is.”

Ik heb het omgekeerd en er het volgende van gemaakt:

“Als mensen je leven binnen wandelen. Verwelkom ze dan …
Jouw levensloop wordt bepaald door de mensen die je ontmoet.
Het betekent dat zij een rol in jouw leven te vervullen hebben.”

En of die rol nu kort of lang is, ik weet zeker dat de juiste mensen op de juiste tijd jouw en mijn leven binnenwandelen.

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
2 Reactie's
  • Jolanda van den Brink
    Geplaatst op 18:14h, 17 december Beantwoorden

    Prachtig weergegeven, Yvonne. Want zo is het leven. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Ik lees al je verhalen met veel genoegen. Dank je. ????❤️

    • Yvonne
      Geplaatst op 10:46h, 18 december Beantwoorden

      Jij bedankt voor het lezen Jolanda! Hele fijne feestdagen alvast gewenst. Ik hoop dat ze gevuld zijn met licht en liefde! xxx

Geef een reactie