De vier inzichten – Don Miguel Ruiz

Boekentip Yvonne Alefs - De vier inzichten - Don Miguel-Ruiz

De vier inzichten – Don Miguel Ruiz

Sluit heel even je ogen en stel je je leven eens voor zonder angst om je dromen te uiten, risico’s te durven nemen en het leven te onderzoeken. Om vrij te zijn van de angst om door anderen te worden beoordeeld en zelf ook niet meer over anderen te oordelen. Stel je voor dat je kunt leven zonder angst om lief te hebben of niet lief gehad te worden en dat je van jezelf houdt zoals je bent. Hoe zou jouw leven er dan uitzien? En als we ons allemaal zo vrij zouden voelen, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Zomaar een paar voorbeelden van visualisaties en vragen uit het boek ‘De vier inzichten’ van Don Miguel Ruiz, waarin hij ons bewust wil maken van de mogelijkheid om vrijer en liefdevoller te leven en waarmee hij ons graag inzicht geeft in eeuwenoude esoterische wijsheden van de Tolteken. Door je ‘simpelweg’ aan vier richtlijnen te houden zou het leven dat hierboven is geschetst volgens zijn boek mogelijk zijn. De wereld zou dan een mooiere plek zijn om in te wonen, omdat we eindelijk los zouden zijn van alle door de mensen zelf opgelegde beperkingen over hoe iets ‘zou moeten’ of ‘horen’. We zouden met z’n allen meer vanuit onze hart en ziel leven en ons niet meer laten meeslepen door emoties en valse aannames.

De eerste van de vier inzichten, ‘Wees onberispelijk in je woorden’, gaat over de scheppingskracht van woorden. Over hoe ze niet alleen kunnen opbouwen, maar ook kunnen afbreken. En vooral van dat laatste zijn we ons vaak niet bewust. Hoe snel  kleineren we niet iemand met onze woorden door te zeggen dat hij of zij niet voldoet of bepaalde kwaliteiten niet bezit? Al dan niet tegen de persoon zelf uitgesproken, onze woorden hebben de macht om iemand te vernederen en onszelf daar ogenschijnlijk mee te verheffen. Ogenschijnlijk, want wat we vooral niet doorhebben is dat we met onze negatieve woorden over de ander, vooral onszelf schade toebrengen.

Het tweede inzicht is ‘Vat niets persoonlijk op’. Wie deze regel naar zich toetrekt, beseft dat de wereld niet om hem of haar draait. Wat een ander tegen je zegt, en wat je misschien kwetst, heeft helemaal geen betrekking op jou, maar uitsluitend op degene die de woorden zelf uitspreekt.

Niets wat andere mensen doen is vanwege jou. Het is altijd vanwege henzelf. Alle mensen leven in hun eigen droom, in hun eigen geest. Ze leven in een compleet andere wereld dan die waarin jijzelf leeft. Als we ons iets persoonlijk aantrekken, gaan we uit van de veronderstelling dat een ander onze wereld kent. Omgekeerd proberen we ook een ander onze wereld op te dringen.

Zodra we doorhebben dat we alleen maar een spiegel voor de ander zijn, kunnen we stoppen iets persoonlijk op te vatten en ons inzetten om de ander juist te helpen.

‘Ga niet uit van veronderstellingen’ is het derde inzicht en helpt ons los te komen van denkbeelden die we creëren over een ander en die ons een verkeerde voorstelling geven van wat werkelijk in een ander omgaat. We kunnen namelijk nooit (ook niet als we al járen met iemand samenleven!) weten wat een ander precies denkt, tenzij we het daadwerkelijk aan hem of haar vragen. Als we onze vermogens zouden aanwenden om te stoppen met het zelf invullen van wat de ander denkt en in plaats daarvan ons aanleren er gewoon naar te vragen, dan lossen er in korte tijd heel wat misverstanden als vanzelf op.

Het vierde en laatste inzicht luidt: ‘Doe altijd je best’. Het klinkt onbenullig en vanzelfsprekend, maar toch is ‘je best doen’ een hele krachtige energie die we niet altijd bewust inzetten. Als je altijd je best doet handel je namelijk verantwoord. Je gaat intensiever leven, wordt productiever en gaat goed voor jezelf zorgen door het beste van jezelf aan je gezin, de gemeenschap, aan alles te geven. En juist dát maakt dat je je intens gelukkig zult voelen. Dat ‘je best doen’ er niet op alle dagen hetzelfde uitziet, is menselijk en afhankelijk van hoe je je voelt. Je best doen zal de ene keer van betere kwaliteit zijn dan de andere en dat is zeker niet iets wat je jezelf kwalijk moet nemen. Integendeel je moet ten alle tijden mild zijn voor jezelf én voor de ander.

Don Miguel sluit zijn boek af met een prachtig parabel waarin hij duidelijk maakt dat ieder van ons deel uitmaakt van een groter geheel en dat we samen, niemand uitgezonderd, een éénheid vormen. Onderstaand gebed is een verkorte versie waarmee hij het parabel afsluit en ik mijn samenvatting van dit bijzondere boek.

“Dank U, Schepper van het Universum, voor het leven dat U mij ten geschenke heeft gegeven. Voor het feit dat U gebruikmaakt van mijn woorden, mijn ogen, mijn hart om Uw liefde te geven waar ik ook kom. Help me de liefde en de vrede in mijn hart te bewaren en die liefde tot een nieuwe manier van leven te maken. Moge ik de rest van mijn leven in liefde leven. Amen”

Yvonne Alefs

Boek meteen bestellen? Klik dan hier!

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie