Ja ik wil - uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Ja, ik wil!

Met kloppend hart pakt ze de enveloppe op die zojuist door de brievenbus op de mat is gevallen. Van een afstand heeft ze het handschrift al herkend. Een glimlach glijdt over haar gezicht. Zou het dan nu eindelijk zover zijn? Was het mogelijk dat haar droom nu uitkwam? Heel even houdt ze de brief tegen haar hart, maar haalt hem daar snel weer weg. Stel nou dat er iets heel anders in staat als waarop ze hoopt? Haar hart zou gebroken zijn. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat haar signalen niet door hem opgevangen werden. Al een half jaar probeert ze zijn aandacht te vangen, gewoon door met hem te praten en laatst ook door haar naam op het gips van zijn gebroken arm te schrijven. Voor de zekerheid had ze er nog drie kruisjes bij gezet. Dat zou hij nu toch wel snappen?

En inderdaad het kwartje leek te vallen. Kort daarop nodigde hij haar uit om samen met vrienden te gaan zeilen en even later ook voor zijn verjaardag. Daar deed hij toch wel heel erg zijn best om naast haar te kunnen zitten. Eigenlijk was er geen ruimte tussen haar en de ander, maar hij had zich ertussen gewrongen. Als sardientjes in een blik hadden ze op de bank gezeten, maar wat was het heerlijk om zo dicht bij hem te zijn. En nu deze brief … Langzaam verwijdert ze de enveloppe en vouwt het papier open. Als ze klaar is met lezen, houdt ze de brief deze keer langer tegen haar hart en roept ‘Ja, ik wil!’.

Tweeëneenhalf jaar later, 1 mei 1992, klinken dezelfde woorden uit haar mond. Ze staat in het gemeentehuis tussen familieleden en dierbare vrienden met naast haar de man met wie ze haar leven wil delen. Al na een half jaar verkering wist ze dat ze voor altijd met hem verder wilde en hij ook met haar. Maar ze hadden de tijd de gelegenheid gegeven om hun voor te bereiden op dit grote moment waarop ze elkaar voor altijd trouw wilden beloven. De innige zoen die ze uitwisselen bezegelt hun belofte en luidt het feest van ‘het leven delen’ in. Een feest dat veel zonneschijn, plezier, geluk en gezondheid in het verschiet heeft, maar ook eentje zal blijken te zijn met donkere wolken, verdriet, teleurstelling en pijn. Want geen enkel leven, geen enkel verbond blijft vrij van zorgen en moeite. Ook niet die van haar. Ook niet die van hem. Maar het mooie wil dat ze ondanks alles, of misschien wel dankzij alles, juist zoveel meer van hem is gaan houden.

Nu, na vijfentwintig jaar huwelijk, schrijft ze hem een liefdesbrief terug:

Lieve Ralf,

Als een slag bij heldere hemel werd ik 28 jaar geleden verliefd op je. Een half jaartje eerder dan jij op mij, maar dat heb ik je intussen wel vergeven :). Zoveel is er intussen gebeurd en zoveel tussen ons gezegd en nog altijd voel ik de inslag van die bliksemschicht en de allesdoordringende energie ervan. Jouw liefde heeft mijn leven opgelicht en met de mooiste kleuren ingekleurd. We hebben samen gelachen, enorm veel gelukkig. Maar ook samen gehuild, om het verlies van je broer, van je vader, van mijn moeder. Gehuild om wat er tussen ons verloren ging en gejubeld om dat wat we weer terugvonden of geheel nieuw bij elkaar ontdekten.
We hebben elkaar vastgehouden, maar ook op de juiste momenten losgelaten en vonden altijd weer de weg terug naar huis, naar elkaar. Samen groeiden we op in onze volwassenheid, in geduld en acceptatie, in aanvaarding en flexibiliteit. Een groeiproces dat pas eindigt als we onze laatste adem uitblazen. Iets dat, wat mij betreft, nog duizend(!) jaar mag duren. Want wat zou het mooi zijn als we later als twee oude grijze musjes nog hand in hand op de bank zitten.
Ik weet niet wat er voor ons in het verschiet ligt, wat de toekomst zal brengen. Wat ik wel heel zeker weet is dat ik er opnieuw voor kies om die toekomst met jou te delen. Uit de grond van mijn hart zeg ik nog een keer: ‘Ja, ik wil!’.

Je Vonne xxx

Facebooktwitterlinkedin
8 Reactie's
  • Sandra
    Geplaatst op 10:31h, 29 april Beantwoorden

    Mooi. Mooi, mooi!! Trots dat ik deel uit mag maken van jullie mooie geluk. Lieve Ralf en Yvonne, ik wens jullie n nog mooier en vollere toekomst samen met al jullie dierbaren. Dikke knuf

    • Yvonne
      Geplaatst op 13:02h, 02 mei Beantwoorden

      Love you too! xxx 🙂

  • Karen
    Geplaatst op 10:34h, 29 april Beantwoorden

    Prachtig Yvonne!

    • Yvonne
      Geplaatst op 13:02h, 02 mei Beantwoorden

      Dank je wel Karen!

  • Greetje Jansen
    Geplaatst op 16:41h, 29 april Beantwoorden

    Wat mooi Yvonne om dit zo vanuit je hart te schrijven. Van harte geluk gewenst met jullie zilveren huwelijk en nog vele gelukkige jaren toegewenst.

    Liefs,
    Greetje❤

    • Yvonne
      Geplaatst op 13:03h, 02 mei Beantwoorden

      Dank je wel Greetje! xx

  • Annemieke
    Geplaatst op 20:42h, 29 april Beantwoorden

    Prachtige ware woorden! Gefeliciteerd en ook ik/wij wensen jullie nog heel veel fijne jaren samen!
    Liefs,
    Annemieke
    Nico, Bram en Sofie

    • Yvonne
      Geplaatst op 13:03h, 02 mei Beantwoorden

      Dank je wel Annemieke en jij vandaag (2-5) gefeliciteerd met je verjaardag! xx

Geef een reactie