Het bewijs dat we leven - uitgelichte afbeelding - Yvonne Alefs

Het bewijs dat we leven

Iets meer dan een jaar geleden besloot ik de opleiding tot Zhineng Qigong docent te gaan volgen. Een beslissing die op basis van slechts één kennismaking met Qigong gemaakt werd  en volkomen vanuit mijn hart kwam. Soms heb je simpelweg geen harde bewijs van tevoren nodig of je iets wel of niet moet doen, maar voel je gewoon dat iets onderdeel van je pad is.

Dat ik gekozen heb voor een opleiding in groepsverband, en niet eentje met losse modules, is een schot in de roos geweest. De groep van vrouwen waarmee ik me het afgelopen jaar in dit prachtige avontuur gestort heb, leek wel een met de hand geplukte bos veldbloemen. Stuk voor stuk zijn we heel verschillend, maar toch vormden we een mooi boeket.

Gisteren was de laatste les en terwijl ik me in de trein naar Nijmegen liet rijden, zocht ik een mooi plaatje bij het bericht dat ik op Facebook wilde plaatsen over het naderende ‘afscheid’. Niet te dramatisch, maar wel iets wat de lading van mijn gevoel voor die dag zou dekken. En toen zag ik Knorretje en Poeh en de prachtige tekst:

How lucky am I to have something that makes saying goodbye so hard.

Afscheid nemen is onlosmakelijk verbonden aan het leven hier op aarde en misschien wel het moeilijkste wat er is. Al vanaf het moment dat we onze eerste hap lucht nemen, moeten we datgene loslaten wat eens was: de warmte en geborgenheid van de baarmoeder. En daarna de bescherming van onze kinderjaren, de achtbaan van onze tienertijd, de romantiek van een jong stel zijn, het avontuur van de rol van opvoeder, de voldoening van het deelnemen aan de arbeidsmarkt, het genot van een jong en gezond lichaam, de helderheid van een flexibele geest en uiteindelijk het leven zelf. Om maar niet te spreken van al die bijzondere mensen die ons leven binnenwandelen en om welke reden dan ook het toneel weer (moeten) verlaten. Toen we naar deze aarde kwamen en een fysieke gedaante aannamen moeten we geweten hebben dat het bij de deal hoorde. En ….. dat het de moeite waard zou zijn om desondanks naar de aarde af te dalen.

Natuurlijk doet het enorm veel pijn als iets wat eens zo mooi of bijzonder was voorbij is. Het doorvoelen en doorleven van dat afscheid is ook nodig om uiteindelijk weer verder te kunnen. Niemand heeft er iets aan als we ons verdriet onderdrukken en voor de schone schijn een vrolijk masker opzetten. Maar wellicht helpt het ons als we net als Poeh met een andere bril op naar het nemen van afscheid durven kijken. Als we ons dan ook bevoorrecht mogen voelen dat we zo’n prachtige periode mochten meemaken of ons gelukkig mogen prijzen dat we zo’n bijzondere persoon in ons leven hebben gekend. Met een lach en een traan lukt het ons dan wellicht om ook dankbaar te kunnen zijn dàt er zo’n mooie periode afgesloten mag worden en zal de pijn wellicht verzacht kunnen worden door het besef dat we in werkelijkheid veel meer gewonnen hebben dan verloren.

Het afsluiten van de opleiding gisteren is maar een bescheiden voorbeeld van afscheid nemen. Sommige vrouwen zal ik heel waarschijnlijk ook nog wel tegenkomen tijdens toekomstige Qigong workshops en cursussen. Maar het plaatje van Poeh heeft me wel aan het denken gezet en me doen beseffen dat ik me graag bij hem aansluit: bungelend aan mijn eigen ballon zo dankbaar mogelijk door dit leven gaand. Niet door pijn en afscheid te vermijden, maar door ze te zien voor wat ze werkelijk zijn, namelijk het bewijs dat ik leef!

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
2 Reactie's
  • Inge
    Geplaatst op 20:53h, 01 november Beantwoorden

    Wat mooi om te lezen! Een bijzondere ervaring deze training met elkaar te mogen doen. Bijzonder ook om jou te ontmoeten. Af en toe je site bekijken en lezen geeft mij inspiratie en kracht. Dankjewel. Liefs, Inge

    • Yvonne
      Geplaatst op 08:38h, 02 november Beantwoorden

      Wat fijn om van je te horen Inge! Het jaar dat we samen doorbrachten tijdens onze opleiding is er één met een gouden randje. Ik denk er nog regelmatig met heel veel warmte aan terug. Wat zou het mooi zijn om elkaar weer eens te zien! Dank je wel voor het lezen van mijn teksten, en voor je mooie reactie hier. Liefs terug! xxx

Geef een reactie