Ik moest doodgaan om mezelf te genezen - Anita Moorjani - uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Dying to be me – Anita Moorjani

Alhoewel ik dit boek in het Nederlands heb gelezen, kies ik hierboven toch liever voor de originele titel van het boek in plaats van ‘Ik moest doodgaan om mezelf te genezen’. De vertaling van de titel wekt naar mijn gevoel de verwachting dat het vooral om een bijna-dood ervaring gaat, terwijl het boek zoveel meer is dan dat.

Natuurlijk is het zo dat Anita Moorjani in dit boek bijna sterft. Ze beschrijft ook op een prachtige wijze datgene wat ze voelt en ervaart als ze tussen hemel en aarde zweeft, en de keuze om te blijven of terug te gaan in overweging neemt. De boodschap van haar boek gaat echter niet zozeer over wat na ons leven komt, maar vooral over hoe we TIJDENS ons leven met onszelf moeten omgaan. Door het immense veld van liefde dat ze voelt als het bewustzijn haar lichaam verlaten heeft, beseft ze dat ze zichzelf haar hele leven lang heeft verwaarloosd. Gedreven door angst om niet in het perfecte plaatje van de cultuur waarin ze opgroeit te passen, vervormt ze haar diepste wensen en daarmee ook haar diepste wezen. Van jongs af aan past ze wat ze van binnen voelt voortdurend aan aan dat wat de buitenwereld van haar verwacht. En daar waar ze niet kan voldoen, draagt ze dag in dag uit een immens schuldgevoel met zich mee.

In die uitgedijde staat besefte ik hoe hardvochtig ik mezelf  had behandeld en veroordeeld, mijn hele leven lang. Er was niemand die me strafte. Eindelijk begreep ik dat ik het was die mijzelf niet had vergeven, niet andere mensen. Ik was degene die zichzelf had veroordeeld, die zichzelf in de steek had gelaten en die niet genoeg van zichzelf had gehouden. Het had niets met andere mensen te maken.

Het groeiend besef dat ze met haar terughoudendheid om volop vanuit haar eigen wezen te leven, en de grote angst om anderen te kwetsen en te verliezen, de meest dodelijk ziekte in haar lichaam heeft opgewekt, is wat dit boek voor mij zo boeiend maakt. De kanker waarmee haar hele lichaam gevuld is en die één voor één haar levensfuncties uitschakelt, is een fysieke uitdrukking van alles wat ze zo van binnen zichzelf heeft aangedaan. Dit heldere inzicht dat ziel en lichaam een éénheid vormen en de onvoorwaardelijke liefde die ze voor de allereerste keer voor zichzelf voelt, doen Anita beseffen dat als ze in deze liefdevolle staat naar haar doodzieke lichaam terugkeert, ze deze zonder twijfel kan genezen.

Op dat ogenblik besefte ik dat mijn lichaam slechts een weerspiegeling is van mijn innerlijke staat. Als mijn innerlijke zelf zich bewust was van zijn voortreffelijkheid en verbondenheid met Al-wat-is, zou mijn lichaam dat al snel weerspiegelen en spoedig genezen.

Het feit dat ze dit boek geschreven heeft en afgaande op de Nederlandse titel is Anita daadwerkelijk genezen. Op wonderbaarlijke en uit medisch oogpunt onverklaarbare wijze verdwijnt binnen vier weken nadat ze besluit weer in haar lichaam terug te keren elke spoor van kanker uit haar lichaam. Het grote verlangen om zichzelf uit te drukken in al haar eigen kleuren en facetten (of zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen: dying to be me) is in vervulling gegaan en heeft simultaan haar lichaam geheeld.

Dit boek heeft mijn overtuiging bevestigd dat alles in dit universum, zowel het zichtbare als het onzichtbare, onlosmakelijk met elkaar verbonden is. En dat de kern van alles, maar dan ook ALLES in ons leven, liefde is. Liefde voor jezelf, de ander en de wereld om je heen. Liefde is dat wat ik ‘God’ noem …

Yvonne Alefs

Boek meteen bestellen? Klik dan hier!

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie