Doen door niet te doen

‘Doen door niet te doen’ is een eeuwenoude Chinese gezegde die voortkomt uit de Tao Teh Jing, kort door de bocht de bijbel van de Taoïsten.

Voor wie opgevoed is met de woorden ‘als je je best maar doet dan kom je er wel’ (en wie is niet zo opgevoed?) klinkt dit enorm tegenstrijdig, maar als ik het hier ga uitleggen dan ga je vast snappen wat ik bedoel. Dat uitleggen doe ik graag aan de hand een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Ongeveer 2 jaar geleden na een moeilijke periode in mijn leven, werd het me duidelijk dat ik moest beginnen met schrijven. Om mezelf blijvend te herinneren aan dit belangrijke besluit, nam ik een veer als symbool voor mijn nieuw ingeslagen pad en liet het op mijn lichaam tatoeëren. Ongeveer rond dezelfde tijd leerde ik dat de veer spiritueel ook symbool staat voor engelen, wat mijn gevoel versterkte dat naast mijn man, ook mijn overleden moeder me in dit proces begeleidde. Ik werd in die tijd voortdurend aangemoedigd doordat ik op de vreemdste plekken veren vond of ze voor me langs zag dwarrelen. Veren waren op dat moment een belangrijk teken voor mij dat ik op de goede weg was.

Die Veren als symbool - Ralf en Yvonnezomer reden mijn man en ik naar Normandië voor een heerlijke vakantie. Tussen onze bagage bevonden zich 2 kledingzakken die bij iedere nieuwe overnachtingsplaats voorzichtig telkens uit de auto werden gehaald. We wilden namelijk op een mooie plek in Frankrijk elkaar na 23 jaar opnieuw ons ‘jawoord’ geven en hadden daarvoor speciale feestkleding gekocht. Met zorg hadden we van tevoren uitgezocht dat we op Le Mont St. Michel onze belofte wilden vernieuwen, maar wisten nog niet exact de locatie waar we dat zouden gaan doen. We besloten daarom om van te voren het eiland te verkennen en onze intuïtie zijn werk te laten doen.

Na een paar uurtjes van de ene romantische plek naar de ander te hebben gelopen, hadden we al best een aantal potentiële plekken voor onze ‘ceremonie’ gevonden en besloten om de dag af te ronden met een bezoek aan de abdij op het topje van het eiland. Vol bewondering liepen we door de hoge ruimtes en genoten van de prachtige uitzichten over zee. Bijna aan het einde van de route gekomen, stapten we niets vermoedend een ruimte binnen en bleven even sprakeloos met onze hoofd in onze nek naar boven staren. Daar aan het plafond, in deze schitterende ruimte, hingen wel duizend veren! Per 3 waren ze aan visdraden bevestigd en zweefden in rijen van 20 bij 15 boven ons hoofd. Een mooiere plek om onze liefde opnieuw aan elkaar te verklaren hadden we zelf niet kunnen bedenken.

Ik ben er heilig van overtuigd dat wanneer we van tevoren ons al een precieze beeld hadden gemaakt van de ruimte waarin we elkaar ons ‘jawoord’ wilden geven, we deze bijzondere ervaring waren misgelopen. Verblind door ons eigen plaatje van hoe het ‘zou moeten zijn’, hadden we dan vast de veren over het hoofd gezien en een moment van bovenaardse verbinding met elkaar misgelopen. Zou de vernieuwing van onze trouwgelofte dan zonder deze bijzonder plek niet fijn zijn geweest? Ja, dat geloof ik zeer zeker wel, maar het gouden randje had toch echt te maken met het besef dat we zelf geen hand hadden gehad in de symboliek die letterlijk boven ons zweefde. Door niet doelbewust te doen, hadden we datgene gevonden wat al helemaal voor ons klaar lag.

En zo is het ook met het leven. Wanneer we rondlopen met exacte plaatjes in ons hoofd van hoe het leven zou moeten gaan, dan gaan we voorbij aan de aanwijzingen die het verschil maken tussen een fijn leven en een leven met een gouden randje. Plannen maken doen we allemaal, dat deden mijn man en ik ook toen we besloten naar Le Mont St. Michel te gaan. Maar tot in detail het pad uitstippelen om het leven te kunnen leiden waarnaar je zo verlangt kan ervoor zorgen dat je in het naschouwen teleurgesteld moet constateren dat je bepaalde afslagen gemist hebt en dat je wellicht aan het einde van de door jou zo zorgvuldig uitgestippelde weg toch iets anders vindt dan je zo gehoopt had.

‘Doen door niet te doen’ betekent het leven ook de kans geven om zijn eigen wending te nemen. Weten waar je heen wilt met je leven is prima, maar laat de weg er naartoe zoveel mogelijk open. Laat je meevoeren door de stroom en wees nieuwsgierig naar wat je onderweg allemaal tegen zal komen. Houd je blik niet strak naar beneden omdat je angstvallig op het zelfbedachte pad wilt blijven, maar kijk zo vaak mogelijk ook naar links en naar rechts en vooral ….. ook naar boven!

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
2 Reactie's
  • Rob Rugebregt
    Geplaatst op 13:59h, 04 februari Beantwoorden

    Prachtig verhaal, Yvonne. Fijn dat je dat ook kunt delen met je man (en met iedereen die dit leest). Wei wu wei. Doen door niet te doen..Een pad volgen, niet gepland, onderweg ontstaan, schijnbaar zonder doel en toch kom je daar waar je wilt zijn… Wat een mooie voorbeeld uit jouw eigen leven heb je gegeven!

    • Yvonne
      Geplaatst op 19:23h, 05 februari Beantwoorden

      Dank je wel Rob 🙂

Geef een reactie