Uitgelichte afbeelding - Yvonne Alefs - De vrienden van Job

De ‘vrienden’ van Job

Onlangs gebruikte ik het verhaal van Job uit de bijbel om duidelijk te maken dat we in het leven tegenstellingen nodig hebben om ons bewust te mogen zijn van datgene wat we hebben. Vanuit dat bewustzijn kunnen we pas dankbaarheid voelen voor de dingen in het leven die op ons pad komen. Wie bijvoorbeeld alleen maar voorspoed in zijn leven kent, zal dat als vanzelfsprekend aannemen. Voor iemand die beide zijden van de medaille kent, zowel voorspoed als tegenspoed, geldt echter dat hij in tijden waarin het hem goed gaat zich bewust zal zijn van hoe het ook anders kan zijn en dankbaarheid voelen voor zijn huidige situatie.

Ik heb het verhaal van Job gelezen en merkte dat er veel meer uit te halen viel, dan dat hem ondanks zijn geloof in God en zijn oprechte leven, alles wordt ontnomen en hij enorm op de proef wordt gesteld. De grote vraag in het verhaal is of het geloof van Job ondanks al zijn lijden nog steeds zo groot zal zijn als wanneer het hem voor de wind gaat. En in eerste instantie houdt Job’s geloof ondanks zijn grote verdriet stand, maar als zijn vrienden hem beginnen te vragen wat hij misdaan heeft dat hij zo door God gestraft wordt, wordt Job wanhopig en na enige tijd verandert zijn wanhoop in woede.

En op dit punt in het verhaal verschoof mijn aandacht van Job naar deze vrienden van hem. Want wat bezielde hen eigenlijk om eerst 7 dagen en 7 nachten solidair en stilzwijgend naast hem hun plaats in te nemen, om hem vervolgens niets ontziend de volle laag te geven? Alsof ze in die stilte al hun krachten hadden verzameld om hem daarna de grond in te boren. Ze brengen hem aan het wankelen met hun woordenstroom en houden niet op met hem te beschuldigen. En voor mij was het duidelijk dat dit niet zijn vrienden van vlees en bloed waren, maar de stemmen in zijn hoofd, zijn gedachten. Gedachten die eerst stilletjes bij hem kwamen zitten en gaandeweg steeds hardnekkiger en harder hun boodschap aan hem verkondigden, totdat hij niet meer helder kon zien en van God een antwoord eiste op zijn onverdiende en onterechte lijden.

Wat hier omschreven wordt gebeurt ook in en om ons heen. We worden dagelijks gevoed met allerlei gedachten en beelden die ons afleiden van wat er werkelijk toe doet in het leven.

Stilletjes wandelen deze ‘vrienden’ ons leven binnen om zich vervolgens steeds groter op te blazen en voor we het weten staat niets waar we eerst zo in geloofden overeind, zijn we de vaste grond onder onze voeten kwijt en kunnen we niet meer helder zien.

We gooien net als Job wanhopig onze handen in de lucht en vragen ons af waar het met deze wereld heen moet en waaraan we het allemaal verdiend hebben.

God antwoordt Job door hem de grootsheid en complexiteit van het universum te tonen en maakt hem daarmee bewust dat het leven zoveel meer omvat dan hij zich kan voorstellen. Job verkrijgt hiermee inzicht en beseft dat zijn leven niet op zichzelf staat maar onderdeel uitmaakt van een veel groter geheel en in dat bewustzijn hervindt Job het vertrouwen in God die dat wonderlijke universum in al Zijn wijsheid bestuurt.

We zullen inderdaad nooit helemaal kunnen bevatten hoe deze wereld in elkaar zit. Waarom de dingen gebeuren die er gebeuren, maar we kunnen wel waakzaam zijn voor die zogenaamde ‘vrienden’ die eerst solidair zich in en om ons heen nestelen om ons vervolgens gevangen te houden in hun greep van angst en woede. Onze gedachten zijn een machtig instrument dat enerzijds de kracht heeft om de grond onder onze voeten weg te slaan en anderzijds ons juist oneindig sterk en standvastig kan maken. En het is aan ons om ze zodanig in te zetten dat deze wereld zich vooral vult met liefde, vertrouwen en wederzijds begrip. Want dat is het uiteindelijk waar het werkelijk om draait in dit leven.

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
2 Reactie's
  • Greetje Jansen
    Geplaatst op 15:48h, 11 februari Beantwoorden

    Heel mooi geschreven Yvonne. Dit hield ons ook bezig van de week. Heel herkenbaar om anderen hiervan de schuld te geven omdat we ons vaak storen aan mensen waar je in het dagelijkse leven mee te maken hebt. Je hebt me door dit stukje heel goed het inzicht gegeven dat anderen hier niet de oorzaak van zijn maar mijn eigen gedachten hierover die door mijzelf worden gevormd en mij soms plagen en mijn zicht verminderen om te zien wat er werkelijk toe doet. Heel erg bedankt Yvonne. Hier kan ik iets mee.

    Liefs,
    Greetje

    • Yvonne
      Geplaatst op 16:41h, 13 februari Beantwoorden

      Ja, precies Greetje en zo hou je het ook bij jezelf, zodat je het werkelijk kan transformeren in iets waar je zelf iets aan kan doen. Je bent dan niet afhankelijk van een ander die veranderen ‘moet’. Niet makkelijk, maar als je het eenmaal een beetje doorkrijgt zal je ook meer vrede in je hart vinden. Liefs terug! xx

Geef een reactie