Uitgelichte afbeelding - Creëer je eigen pad

Creëer je eigen weg

Geïnspireerd op de eerste van acht nieuwe regels voor vrouwen uit het boek ‘Wolfpack’ van Abby Wambach.
Regel 1 –  Creeër je eigen pad.
Uitwerking van de andere zeven volgt in de komende weken.

Uit Wolfpack:

OUDE REGEL: WIJKT NIET VAN HET PAD AF.
NIEUWE REGEL: CREEËR JE EIGEN WEG.

Je kent het sprookje wel: het is gewoon een variatie op die waarschuwende verhalen die meisjes in de hele wereld te horen krijgen. Roodkapje gaat door het bos en krijgt strenge instructies mee: Ga niet van het pad af. Praat met niemand. Blijf naar beneden kijken, goed verscholen in je zelfgemaakte rode cape. En ze doet wat haar is opgedragen … in het begin tenminste. Maar dan durft ze een beetje nieuwsgieriger te worden en gaat ze van het pad af. En dan komt ze natuurlijk de Grote Boze Wolf tegen, en begint het gedonder. De boodschap van dergelijke verhalen is duidelijk:

VOLG DE REGELS
WEES NIET NIEUWSGIERIG
ZEG NIET TE VEEL
VERWACHT VERDER NIETS


Het was de zomer van 2010 toen we met ons gezin in Spanje op vakantie waren en ik tijdens een fietstochtje een lekke band kreeg. Ik was wat achterop geraakt en het lukte me niet de aandacht van mijn man of kinderen (13 en 16) te trekken, die in een rap tempo steeds verder bij me vandaan fietsten. We waren op zoek naar een bord die ons van de drukke hoofdweg af zou brengen naar een bepaalde, mooie fietsroute, maar konden deze niet vinden. De focus hierop was zo groot, dat het best een tijdje duurde voordat de anderen door hadden dat ik niet meer achter ze reed.

Met de fiets aan de hand ben ik naar de dichtstbijzijnde fietswinkel gelopen, waar de mensen mij heel vriendelijk en kosteloos geholpen hebben, zodat ik weer verder kon. Terwijl ik daarbinnen was heb ik waarschijnlijk mijn man gemist die terug was gereden om mij te zoeken. Niemand van ons had een mobieltje bij zich (kunnen we ons nu niet meer voorstellen, maar hé, we hebben het over 10 jaar geleden :), dus het enige wat ik kon doen was op eigen houtje terug fietsen naar het dorp van waaruit we vertrokken waren.

De weg terug zal ik nooit vergeten, want ik vond – als enige, bleek later – die mooie route waarnaar we op zoek waren. Het was een prachtige weg waar weinig verkeer was en waar je dus ook gerust af en toe van je fiets af kon stappen om te genieten van het uitzicht. Op één zo’n moment keek ik uit over het heuvelachtige landschap en bewonderde hoe zonnestralen ineens door het wolkendek braken. Ik zag het als een bevestiging van een groeiend innerlijke gevoel dat ik destijds steeds vaker had, namelijk dat ik in mijn leven meer mijn eigen pad moest volgen. Heel concreet betekende dat toen, dat ik uit het bedrijf van mijn man stapte en voor mezelf begon. Verderop in tijd kreeg dit vorm in o.a. het openlijk bewandelen van een meer spirituele weg, het schrijven en online delen van teksten waarin ik mezelf meer liet zien, en heel recentelijk het stoppen met het naar de kerk gaan.

Je eigen weg bewandelen vraagt van tijd tot tijd om moed. Moed om bijvoorbeeld te breken met iets wat je heel lang gediend heeft, wat lange tijd voor jou als de juiste weg aanvoelde, maar waarvan gaandeweg steeds duidelijker is geworden dat dat niet meer zo is. Moed om met oude denkpatronen te breken en om je telkens weer, keer op keer en onafhankelijk van wat anderen ervan denken, open te stellen voor wat nodig is om jouw verbinding met de Bron in stand te houden. Je zult je ook van tijd tot tijd kwetsbaar voelen, omdat je steeds minder hebt om je achter te verschuilen: minder lagen, minder maskers. Kwetsbaar doordat je jezelf blootstelt aan oordeel en afwijzing, als gevolg van het verlaten van paden die door anderen zijn bedacht en waarvan verwacht wordt dat je daarop blijft. Niemand anders meer om naar te verwijzen, dan je pure zelf. Niets anders meer te volgen dan het goddelijk Licht dat jij in je draagt en je met alles en iedereen verbindt.

Elke beslissing die ik heel bewust in lijn met mijn eigen pad maak, voelt als steeds meer tevoorschijn komen, als steeds meer in verbinding met mijn zielsplan. Ik ervaar het ook als steeds meer open staan naar mezelf, naar de ander en naar de wereld om me heen: zo min mogelijk (proberen te) oordelen en zo veel mogelijk bewust (proberen te) zijn van de éénheid met alles en iedereen. Een immens gevoel van vrijheid is er ook. Niet zo gek, want er is maar één weg die volkomen vrij aanvoelt, en dat is degene waarop jij het volst tot je recht komt.

De deur openzetten met de oprechte intentie om eerlijker en zuiverder naar jezelf te zijn, beschouw ik als een stap richting het Licht. Het jezelf toestaan om van gebaande paden te wijken om vollediger te kunnen uitdragen waarvoor je voelt dat je in dit Leven gekomen bent, is in mijn beleving een beweging naar Liefde. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de wereld om je heen!


Uit Wolfpack:
Abby [vul je eigen naam hier in], je bent nooit roodkapje geweest, je was altijd de wolf.

ER SCHUILT EEN WOLF IN IEDERE VROUW. DE WOLF IN HAAR IS DEGENE DIE ZE HAD MOETEN WORDEN VOORDAT DE WERELD HAAR VERTELDE WIE ZE MOEST ZIJN.
DE WOLF IN HAAR IS HAAR TALENT, HAAR KRACHT, HAAR DROMEN, HAAR STEM, HAAR NIEUWSGIERIGHEID, HAAR MOED, HAAR WAARDIGHEID, HAAR KEUZES – HAAR ONVERVALSTE INDENTITEIT.


Artikel over regel 2: Wees dankbaar en eis waar je recht op hebt

Facebooktwitterlinkedin
7 Reactie's
  • Ans Odinga (Kimswerd)
    Geplaatst op 15:42h, 16 november Beantwoorden

    Dank je wel Yvonne, veel herkenning in deze prachtige blog! 🙂

  • cindy
    Geplaatst op 16:35h, 16 november Beantwoorden

    Je bent wie je ben en je bent precies goed zoals je bent, van binnen.
    Prachtig blog Yvonne

    • Yvonne
      Geplaatst op 18:51h, 16 november Beantwoorden

      En zo is het!

  • Chris
    Geplaatst op 16:43h, 16 november Beantwoorden

    Dank je wel voor dit mooie blog.

    Een mooie beschrijving van een ervaring op vakantie en voortvloeiend een wijze gedachte en levenswijze in deze blog………..loslaten van patronen, nieuwe paden betreden en zo je eigen pad creëren. Moedig op weg gaan ondanks kwetsbaar zijn. Je verbinden met je oorsprong en het leven zonder jezelf of anderen te (ver) oordelen. In liefde en licht elke dag weer betekenis geven aan je leven in relatie tot de ander.
    Het boek ‘Wolfpack’ van Abby Wambach handelt over een vrouw met een ongelooflijke talent als voetballer en een voorbeeld voor vrouwen om hun eigen pad te volgen.
    Echter ook ( wij) mannen kunnen hun patronen loslaten, nieuwe paden betreden…..meer tevoorschijn komen. In deze zin is het boek ‘Wolfpack” ook voor ons een lichtend voorbeeld.

    • Yvonne
      Geplaatst op 18:51h, 16 november Beantwoorden

      Jazeker!

  • Gerda Mandjes
    Geplaatst op 10:22h, 17 november Beantwoorden

    Ik herken veel van wat je beschrijft. Ook ik heb als vrouw soms een pad gekozen dat ik dacht te moeten kiezen. Soms was dat pijnlijk voor mijn geliefden, maar het heeft me veel gegeven. Ik heb wel ontdekt dit proces niet eindigt naarmate ik ouder word. En soms kom ik voor onmogelijke keuzes te staan. Helaas.

Geef een reactie