All the light we cannot see - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

All the light we cannot see – Anthony Doerr

Kinderen en oorlog, ze zouden elkaar nooit moeten ontmoeten en toch gebeurt het nog dagelijks in de wereld om ons heen …

Dit verhaal trok mijn aandacht ten eerste omdat het tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog is geschreven, een periode in de geschiedenis die op dit moment mijn aandacht heeft, omdat ik er zelf een verhaal over aan het schrijven ben en ten tweede omdat de hoofdrolspelers twee onschuldige levende wezens zijn die tegen wil en dank een wereld van geweld en haat worden ingetrokken.

Marie-Laure woont met haar vader in Parijs en wordt op haar zesde blind. Vanaf dan kan ze alleen nog op de tast haar weg door het leven vinden. Dankzij de maquettes van haar vader en de braille boeken die hij haar geeft, blijft ze de wereld ontdekken. Met de eerste leert ze de routes die ze in de buitenwereld moet nemen uit haar hoofd en met de tweede reist ze in haar gedachten de wereld rond. Als de oorlog uitbreekt vlucht ze met haar vader naar de kust van Bretagne om daar bij een oom in St. Malo te gaan wonen. Daar sijpelt langzaam de oorlog door en neemt op het laatst een alles verterende rol in.

Werner is een leeftijdsgenoot van Marie-Laure en leeft ver weg in Duitsland als wees in het weeshuis van Frau Elena. Samen met zijn jongere zus gaat hij dagelijks op zoek naar weggegooid huisraad die nog van nut kan zijn. De vondst van een kapotte radio geeft zijn leven een totaal andere wending en zal hem uiteindelijk als veel te jonge soldaat tijdens de Tweede Wereldoorlog in dezelfde plaats aan de Bretonse kust van Frankrijk brengen als waar Marie-Laure woont. En wanneer hun wegen zich daar kruizen, blijken ze al veel eerder met elkaar verbonden te zijn.

Door deze twee verhaallijnen weeft zich nog een derde, namelijk die van een bijzondere diamant uit het museum waar de vader van Marie-Laure werkt. Een kostbaarheid die de terminaal zieke Duitse Sergeant Majoor von Rumpel koste wat kost in handen wil krijgen, omdat wordt beweerd dat de eigenaar ervan niet kan sterven. De diamant wordt echter bij het uitbreken van de oorlog ergens in Frankrijk voor de Duitsers verborgen. Een koortsachtige zoektocht brengt von Rumpel uiteindelijk naar St. Malo, naar een meisje dat niet kan zien.

In de korte hoofdstukken waaruit het verhaal is opgebouwd weet Anthony Doerr je als lezer telkens de sfeer van die tijd aan te reiken en je precies datgene te laten zien wat je nodig hebt om je een compleet beeld te vormen van het leven van deze twee jonge mensen. Door de korte hoofdstukken leest het boek heel fijn weg, ook al zijn het 530 pagina’s (Engelse versie!).

Tot slot voeg ik graag nog het volgende hieraan toe. We zijn gewend om bij de Tweede Wereldoorlog (en alle oorlogen en conflicten) te denken in schuld en onschuld of goed en kwaad. We wijzen een hele (bevolkings)groep als dader aan en een andere groep als slachtoffer. Maar wanneer je inzoomt op persoonlijk niveau, zoals dit boek doet, dan zal je ontdekken dat die scheidslijn niet zo zwart/wit is. Vertel mij namelijk maar aan het einde van het verhaal of Werner schuldig of onschuldig is …

Yvonne Alefs
In het Nederlands heet het boek ‘Als je het licht niet kunt zien’!

Boek meteen bestellen? Klik dan hier!

 

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie